تبلیغات
Polymer Science and Engineering - مطالب ابر نانو

محققان ایرانی خمیر نانوکامپوزیتی با قابلیت تزریق به بدن را ساختند


 محققان پژوهشگاه مواد وانرژی موفق به ساخت نمونه های آزمایشگاهی نوعی نانوکامپوزیت زیست سازگار با قابلیت حمل دارو شده اند که قابل تزریق به استخوان آسیب دیده است. 


به گزارش ستاد ویژه توسعه فناوری نانو،دکتر سعید حصارکی از محققان این طرح گفت: در صورت تکمیل آزمایش ها و دستیابی به تولید انبوه از این ماده می توان در جراحی های ارتوپدی ترمیم و بازسازی استخوان معیوب ناشی از تومور، کیست و یا شکستگی استفاده کرد. 

وی بیان کرد: درسال های اخیر،استفاده از جایگزین های استخوانی به شکل های مختلف رو به افزایش بوده ، خمیر های تزریق پذیر نمونه ای از این مواد مورد استفاده در مهندسی بافت است. 
به گفته این محقق، هدف از انجام این طرح، تهیه یک خمیر تزریق پذیر با ویژگی زیست سازگاری متشکل از شیشه زیست فعال و پلیمر سدیم آلژینات بوده است. 

وی در خصوص مشکلات خمیرهای تزریقی موجود بیان کرد: خمیرهای تزریق پذیر باید به گونه ای باشد که با نیروی قابل قبولی تزریق شود؛ بدون اینکه جدایش فازی بین پودر و مایع اتفاق افتد، نقطه ضعف اصلی این سیستم های تزریق پذیر از هم گسیختگی خمیرها در تماس با مایعات فیزیولوژیک بدن است که باعث می شود خمیر قبل از تشکیل استخوان محل عیب را ترک کند، استفاده از برخی پلیمرها پیوستگی خمیر را افزایش می دهد. 

وی یادآور شد: نکته مهم در انتخاب پلیمرها این است که این افزودنی اثر نامطلوبی بر خواص بیولوژیکی، جریان یابی و تزریق پذیری خمیر نداشته باشد، از دیگر مشکلات خمیرهای قابل تزریق ایجاد واکنش گیرش در آن ها است، لذا به دلیل سفت شدن سریع این خمیرها زمان کار با آن ها محدود است و تزریق باید در زمان کوتاهی قبل از تشکیل ساختارهای داخلی صورت گیرد. 

حصارکی افزود: در ساخت این خمیر تلاش شده که نمونه ای سنتز شود که واکنش گیرشی در آن اتفاق نیافتد، این ویژگی بر اثر استفاده از شیشه زیست فعال ایجاد شده است،للذا این نمونه می تواند تمام زوایای غیر قابل دسترس محل آسیب دیده را پر کند، همچنین بررسی خصوصیات رئولوژیکی این خمیر آسان تر است، از طرفی هزینه تمام شده برای تهیه این ماده به مراتب ارزان تر از نمونه خارجی آن است. 

حصارکی در خصوص سایر مزیت های نمونه های سنتز شده گفت: خمیر تزریق شده توانایی ماندگاری در محل نقیصه (کاشت) را بدون جابجایی در محیط اطراف و یا آبشویی دارد، همچنین مقاومت فیزیکی آن در برابر نفوذ مایعات بدن و ممانعت در برابر از هم پاشیدگی ساختار از دیگر مزیت های آن به شمار می رود، ضمن اینکه ترکیب استفاده شده قابلیت تشکیل نانوذرات هیدروکسی آپاتیت و در نتیجه پیوند شیمیایی با بافت استخوان در محیط بدن را نیز داراست. 

نتایج این تحقیقات در مجله Journal of the Australian Ceramics Society به چاپ رسیده است.

منبع : iranpolymer.com

 



طبقه بندی: اخبار پلیمری، نانو تکنولوژی،
برچسب ها: محققان ایرانی، خمیر نانوکامپوزیتی، نانو، کامپوزیت، خمیر های تزریق پذیر، پلیمر، بدن،

تاریخ : سه شنبه 14 مهر 1394 | 02:24 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
در دانشگاه امیرکبیر تولید شد: نانو ذرات آنتی باکتریال با استفاده از دو ماده رنگزا در پوست انار و اسپرک

 محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از دو ماده طبیعی، روشی دوستدار محیط زیست برای سنتز نانو ذرات نقره به دست آوردند. 

به گزارش ایرنا از دانشگاه صنعتی امیرکبیر، مجری طرح پژوهشی با اشاره به اهمیت استفاده از مواد دوستدار طبیعت در انجام فرآیندهای شیمیایی گفت: نانو ذرات نقره از لحاظ علمی و صنعتی بسیار قابل توجه هستند و روش های متعددی برای سنتز آنها ابداع شده است. 

مجید نصیری برومند افزود: استفاده از روش های شیمیایی برای تهیه نانوذرات به دلیل حضور مواد شیمیایی سمی نگران کننده است و تلاش زیادی جهت استفاده از ترکیبات طبیعی برای تولید آنها صورت گرفته که به عنوان روش های سنتز سبز شناخته می شوند. 

وی یادآور شد: روش های سبز سنتز نانوذرات به دلیل کاهش تولید مواد سمی و خطرناک برای انسان و محیط زیست، می توانند جایگزینی برای روش های رایج شیمیایی باشند. 

نصیری به استفاده از مواد طبیعی در طرح ابتکاری خود اشاره کرد و گفت: در این تحقیقات که با عنوان «سنتز سبز نانو ذرات نقره با استفاده از مواد رنگزای طبیعی» در دانشگاه صنعتی امیرکبیر اجرایی شد، سعی کردیم از مواد رنگزای طبیعی رایج در صنعت قالی بافی استفاده شود. 

وی ادامه داد: مواد رنگزای گیاهی از زمان های گذشته برای رنگرزی الیاف طبیعی مورد استفاده قرار می گرفته است و با توجه به قدرت احیا کنندگی برخی از این مواد انتظار می رفت که بتوان از آنها برای سنتز نانوذرات نقره استفاده کرد. 
این محقق که با استفاده از مواد طبیعی، سنتز نانو ذرات نقره را به سمت روش های دوستدار طبیعت سوق داده، در مطالعات خود از رنگزای استخراج شده از گیاه 'اسپرک' و 'پوست انار' استفاده کرده است. 

وی درباره نتایج تحقیقات خود نیز توضیح داد: نتایج حاصل نشان داد استفاده از مواد رنگزای طبیعی، علاوه بر سنتز نانو ذرات نقره، موجب پایداری نانو ذرات نیز شده است. 

نصیری درخصوص کاربردهای نانو ذرات تولید شده به این روش اظهار داشت: نانو ذرات تولید شده دارای خاصیت آنتی باکتریال است و از این رو می توان از آنها در حوزه پزشکی و منسوجات ضد میکروب استفاده کرد. 
وی کاربرد دیگر این روش را تهیه پشم رنگرزی شده مورد نیاز صنعت قالی بافی با ویژگی ضد میکروبی عنوان کرد و گفت: الیاف رنگرزی شده با این روش، ویژگی آنتی باکتریال خواهند شد.


منبع : http://iranpolymer.com/


 



طبقه بندی: اخبار پلیمری،
برچسب ها: نانو ذرات آنتی باکتریال، نانو ذرات، نانو، اسپرک، انار، امیرکبیر،

تاریخ : سه شنبه 14 مهر 1394 | 02:21 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

 محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق به ساخت جاذب صوت با نانو الیاف شدند که می تواند صوت با بسامدهای بالا و پایین را جذب کند. 

مریم محمدی گوجانی، مجری طرح ساخت جاذب صوت با استفاده از نانو الیاف و فارغ التحصیل دانشگاه امیرکبیر به خبرنگار مهر گفت: مشکل اساسی در جذب صوت، جذب امواج با بسامد های پایین یا متوسط است و این در حالی است که محدوده قابل درک برای انسان ۱۶ تا ۲۰ هزار هرتز است. 


ادامه مطلب

طبقه بندی: اخبار پلیمری، نانو تکنولوژی،
برچسب ها: عایق صوتی، نانو، کامپوزیت، نانو الیاف، نانویی،

تاریخ : سه شنبه 14 مهر 1394 | 02:17 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
نانو پلیمرهای زیست تخریب پذیر -کیتوزان سیستمی دارو رسان

شرکت در آزمون
کیتوزان بدلیل ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی بی نظیراش، انگیزه های بسیاری را برای توسعه سالم و موثر سیستم دارورسانی برانگیخته است. گروههای هیدروکسیل وآمین نوع اول واقع شده بر بدنه کیتوزان، اجازه اصلاح شیمیایی برای کنترل خواص فیزیکی را می دهد. وقتی که جزء آبگریز با مولکول کیتوزان مزدوج شود، ترکیب دوگانه دوست ایجادشده ممکن است نانوذرات خودتجمع تشکیل دهد که قادر به کپسوله کردن دارو وتحویل آن به ناحیه هدف، است. اتصال شیمیایی دارو به کیتوزان از طریق گروههای عاملی می تواند پیش داروهای سودمندی تولید کند. براساس آنچه که در ادامه خواهیم خواند از این پلیمر طبیعی درتحویل داروهای مختلف استفاده می شود.

1- مقدمه
کشف و توسعه یک داروی جدید شامل مراحلی با چالش های عظیم، پرزحمت و پرهزینه است. مراحل توسعه هر داروی جدید به طور متوسط ۱۵ سال با قیمت تخمینی حدودا 802 میلیون دلار آمریکاست و این قیمت با سرعت سالیانه 4.7 % بیش از ارزش تورم عمومی، افزایش می یابد. بیشتر داروها در فاز کلینیکی بدلیل نداشتن توانایی دستیابی به ناحیه عمل هدف، رد می شوند. مقدار عمده ای از داروهای استفاده شده در بافتها و اندامهای نرمال تخریب می شوند که اغلب منجر به اثرات جانبی شدیدی می شود. دستاورد موثر برای غلبه بر این مشکلات توسعه سیستمهای دارورسان هدفمند است که داروها یا عاملهای زیست فعال را در ناحیه عمل مدنظر، آزاد می کنند. این امر می تواند اطمینان بیمار و بازده درمانی عاملهای درمانی را از طریق بهبود فارماکوسنتیک و توزیع زیستی، افزایش دهد. ایده توسعه دارویی که به طور گزینشی به سلولهای بیمار آسیب رساند بدون اینکه آسیبی به سلولهای سالم وارد کند، در تقریبا یک قرن پیش و توسطPaul Ehrlich پیشنهاد شد. او داروی فرضی اش را " گلوله جادویی" نامید. بنابراین در طی چندین دهه گذشته بسیاری از محققان توجه خود را به توسعه داروهای ایده ال که به طور اختصاصی ناحیه عمل را هدف قراردهند، معطوف کردند. سیستم دارورسان هدفمند شامل سه جزء است: عامل درمانی، جزء هدفدار و سیستم حامل. گستره عظیمی از مواد مثل پلیمرهای طبیعی یا ساخته شده، لیپیدها، سورفاکتانتها و دندریمرها به عنوان حامل به کارگرفته شده اند. در میان آنها پلی ساکاریدها بدلیل ویژگیهای فیزیکی و بیولوژیکی برجسته شان، مورد توجه گسترده ای قرارگرفته اند. کیتوزان یک آمینو پلی ساکارید خطی ترکیبی از رابطهای به طورتصادفی پراکنده شده (۴→۱) واحدهای D-گلوکزآمین و N-استیل-D-گلوکزآمین است. کیتوزان توسط داستیلاسیون کیتین ( پلی ساکارید طبیعی و فراوان موجود در اسکلت خارجی سخت پوستانی همچون خرچنگ و میگو)، تهیه می شود. این پلی ساکارید کاتیونی به دلیل دسترس پذیری فراوان، چسبندگی بی نظیر، خواص دارویی مناسب و دیگرخواص سودمند بیولوژیکی مثل زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری، عدم سمیت و تحریک کم سیستم ایمنی، در موارد بیوپزشکی و داروی مورد توجه گسترده قرارگرفته است. خواص فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی کیتوزان به شدت توسط وزن مولکولی و درجه داستیلاسیون، تحت تاثیر قرار می گیرد. حضور گروههای عاملی واکنش پذیر در کیتوزان فرصتهای عظیمی برای اصلاح شیمیایی ایجاد می کند که طیف گسترده ای از مشتقات را نظیر N,N,N- تری متیل کیتوزان، کربوکسی الکیل کیتوزان، کیتوزان گوگرد دارشده،کیتوزانهای تعدبل کننده اسید صفرا و کیتوزانهای با رابطهای سیکلودکسترین را در بر می گیرد. این مشتقات کیتوزان برای بهبود خواص ویژه کیتوزانهای طبیعی طراحی شده اند. برای مثال، گوگرددارکردن کیتوزان به طورقابل توجهی ویژگیهای چسبندگی مخاطی آن را به دلیل تشکیل پیوندهای دی سولفیدی با گلیکوپروتئینهای مخاطی غنی از سیستئین، بهبود می بخشد. اصلاح شیمیایی کیتوزان آبدوستی آنها را آشکار می کند که خصلت مهمی برای تشکیل نانوذرات خود تجمع است و به طور ذاتی برای کاربردهای دارورسانی مناسب است. حفره های آبگریز می توانند به عنوان انبار یا میکرو محفظه برای مواد زیست فعال گوناگون عمل کنند. نانوذرات به دلیل ابعاد کوچکشان می توانند از طریق تزریق های درون وریدی برای دارورسانی هدفمند بکارگرفته شوند. اتصال اجزاء هدفدار به سطح نانوذرات بارگیری شده با دارو، می تواند بازده درمانی دارو را بهبود بخشد (شکل ۱). کیتوزان به فراوانی به عنوان سیستم دارو رسان برای داروهای با وزن مولکولی کم، پپتیدها یا ژن، مورد استفاده قرارگرفته است[۱].

filereader.php?p1=main_ec6ef230f1828039e

شکل1-پلیمر کیتوزان اصلاح سطح شده با اجزاء آبگریز



جدول1- مشتقات آبدوست کیتوزان در دارورسانی
filereader.php?p1=main_1d665b9b1467944c1





ادامه مطلب

طبقه بندی: پلاستیک ها، نانو تکنولوژی، خواص طبیعی پلیمرها،
برچسب ها: نانوذرات کیتوزان، نانو، ذرات، نانو پلیمرهای زیست تخریب پذیر، زیست تخریب پذیر، کیتوزان،

تاریخ : شنبه 11 مهر 1394 | 09:49 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات


ساخت نانو الیاف گیاهی برای درمان زخم های دیابتی در دانشگاه امیر کبیر

پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق به تولید داربست های نانو ساختار زیستی از زیست پلیمر گیاه کتیرا برای ترمیم زخم های دیابتی و بیماری های پریودنتال لثه شدند.
 دانش آموخته دکترای مهندسی شیمی نساجی و پژوهشگر طرح تولید نانو الیاف گیاهی برای درمان زخم های دیابتی، ارزانی، در دسترس بودن انواع گونه های مختلف کتیرا در ایران، ویژگی های ضد میکروبی و زیستی مناسب کتیرا و گستردگی تولید نانوالیاف تولید شده را از مزایای این درمانگر عنوان کرد.
دکتر مرضیه رنجبر محمدی افزود: از گیاه کتیرا که جزو پلیمرهای طبیعی بومی و قابل کشت در ایران به شمار می رود، بیشتر برای تولید ژل یا پمادهای ترمیم زخم های برشی یا سوختگی استفاده شده است ولی در این طرح برای نخستین بار تولید نوعی نانولیف به عنوان داربست سلولی مورد توجه قرار گرفت.

وی هدف از اجرای این طرح را ساخت داربست سلولی به منظور شناسایی قابلیت استفاده از پلیمر پلی ساکاریدی کتیرا به شکل نانولیف در ترمیم زخم های عمیق دیابتی ذکر کرد.


به گفته رنجبر، در این طرح کتیرا به همراه برخی پلیمرهای مصنوعی دیگر با استفاده از روش الکتروریسی، که طی آن با ایجاد میدان الکتریکی الیافی با قطر نانومتر از محلول پلیمری به دست می آید، تبدیل به نانولیف شده و پس از آن با اعمال متغیرهای متفاوت و اضافه کردن پلیمرهای مختلف اشکال گوناگونی از بی بافت ها به شکل نانوالیاف با جهت گیری تصادفی و نانوالیاف پوسته مغزی به منظور کاربردهای مختلف به دست آمده و در نهایت با بهینه سازی پارامترهای مختلف، نانوالیاف مورد نظر تهیه شده است.

وی نسبت زیاد سطح به حجم، ساختار سه بعدی و متخلخل و شباهت بسیار زیاد این بی بافت ها به ساختار ماتریکس خارج سلولی طبیعی بدن را به عنوان ویژگی های منحصر به فرد نانوالیاف به دست آمده در این طرح پژوهشی معرفی کرد و گفت: با توجه به میزان بالای جراحات پوستی، نیاز به جایگزین‎های پوستی متناسب با نوع زخم ضروری است.

رنجبر با بیان اینکه این عوامل زمینه تحقیقات گسترده در معرفی فرآورده‎های پوستی جدید با زیست مواد مناسب برای درمان این آسیب‎های پوستی را فراهم کرده است، تصریح کرد: یکی از کاربردهای تایید شده این محصول برای ترمیم سریع زخم های دیابتی است که روند ترمیم آنها کند است، علاوه بر اینکه به علت قابلیت رهایش کنترل شده دارو در آنها، با اضافه کردن دارویی همانند کورکومین، امکان کاهش قند خون بیمار هم وجود دارد.

وی درباره آزمون های انجام گرفته با کتیرای نانولیفی شده نیز اظهار داشت: چهار نوع نانولیف مخلوط با ترکیبات متفاوتی متشکل از کتیرا و پلیمرهای مصنوعی مختلف همانند پلی کاپرولاکتن تهیه شده و با همکاری مرکز قلب تهران و دانشگاه علوم پزشکی ایران جهت کاربرد در ترمیم زخم های برشی تمام عمق در موش های دیابتی شده مورد استفاده قرار گرفت.

این محقق جوان بیان داشت: داربست های تولید شده به دوشکل بدون سلول و با سلول در پشت موش هایی دارای زخم تمام عمق که دارای میزان قند خون بالاتر از mg/dl 450 بودند برای ترمیم زخم به کار برده شد و سپس روند ترمیم زخم به دو صورت ماکروسکوپی و میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفت.

وی افزود: مطالعات ما نشان داد که در نمونه زخم هایی که از داربست های حاوی کتیرا با ترکیبات مختلف استفاده شد، به دلیل قابلیت جذب ترشحات چرکی، نفوذپذیری نسبت به اکسیژن و کنترل رطوبت، ویژگی های مناسب کتیرا و خصوصیات ساختاری نانوالیاف تهیه شده، روند ترمیم سریع تر بود به گونه ای که در روز 15 برای این نمونه ها زخم کاملا بسته و ترمیم کامل شد ولی در این مدت در نمونه های کنترل هنوز زخم بسته نشده بود.

رنجبر تاکید کرد: نانوالیاف تهیه شده در این طرح، ساختاری شبیه به پوست بدن داشته و از زیست تخریب پذیری مناسبی برخوردار است.

وی همچنین به برخی محصولات دیگر تهیه شده از کتیرا و کاربردهای این محصول از جمله استفاده در زخم های بستر برای تسریع در تشکیل بافت جوانه گوشتی، فازهای تجدید، تکثیر و همچنین افزایش میزان کلاژن سازی در محل زخم، اشاره کرد.

رنجبیر خاطرنشان کرد: با در نظر گرفتن هزینه های تجاری سازی محصول، و قیمت بسیار مناسب ماده اولیه استفاده شده در مقایسه با زیست مواد طبیعی دیگر به نظر می رسد تولید و رساندن آن به دست مصرف کننده دارای توجیه بوده و می تواند گامی مهم در راستای بهبود زخم هایی چون زخم های دیابتی، زخم بستر، سایرجراحت های پوستی و همچنین ترمیم بافت عصب باشد.

این طرح در مقطع دکترای مهندسی نساجی با عنوان 'ساخت داربست های بیولوژیکی نوین نانوساختار بر پایه کتیرا به منظور کاربرد در مهندسی بافت' با راهنمایی دکتر هژیر بهرامی و مشاوره پرفسور محمد تقی جغتایی و پرفسور سیرام راما کریشنا انجام گرفته و تاکنون از نتایج آن سه مقاله ISI منتشر شده است.
وی افزود: با کاربرد چنین سامانه ای، بیمار تنها یک بار برای وارد کردن وسیله به داخل پاکت پریودنتال به متخصص مراجعه کرده و نیازی به خارج کردن وسیله نیست که همین امر سبب صرفه جویی در هزینه و زمان شده و مطلوبیت کاربرد وسیله را تا حد زیادی افزایش می دهد.

منبع
ایران اکونومیست


طبقه بندی: خواص طبیعی پلیمرها، اخبار پلیمری،
برچسب ها: ساخت نانو الیاف گیاهی، نانو، پلیمر، طبیعی،

تاریخ : پنجشنبه 26 شهریور 1394 | 02:11 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

نانوکامپوزیت ها


نانوکامپوزیت

1. مقدمه

کامپوزیت ترکیبی است که از لحاظ ماکروسکوپی از چند ماده متمایز ساخته شده باشد، به طوری که این اجزاء به آسانی از یکدیگر قابل تشخیص باشند. به طور نمونه، یکی از کامپوزیت های آشنا بتن است که از دو جزء سیمان و ماسه ساخته شده است.

برای ایجاد تغییر و بهینه کردن خواص فیزیکی و شیمیایی مواد، آن ها را ترکیب یا کامپوزیت می کنیم. به طور مثال پلی اتیلن (PE) که در ساخت چمن های مصنوعی از آن استفاده می گردد، رنگ پذیر نیست و به همین سبب رنگ این چمن ها اغلب مات است. برای برطرف نمودن این نقص به آن وینیل استات می افزایند تا خواص پلاستیکی، نرمیت و رنگ پذیری آن اصلاح شود. در واقع، هدف از ایجاد کامپوزیت، به دست آوردن ماده ای ترکیبی با خواص مورد انتظار می باشد.

نانوکامپوزیت نیز همان کامپوزیت است که یک یا چند جزء از آن، ابعاد کمتر از 100 نانومتر دارد. نانوکامپوزیت ها از دو فاز تشکیل شده اند. فاز اول یک ساختار بلوری است که در واقع پایه یا ماتریس نانوکامپوزیت محسوب می شود و ممکن است از جنس پلیمر، فلز و یا سرامیک باشد. فاز دوم نیز ذراتی در مقیاس نانومتر می باشند که به عنوان تقویت کننده (مواد پرکننده Filler) به منظور اهداف خاص از قبیل استحکام، مقاومت، هدایت الکتریکی، خواص مغناطیسی و ... در درون فاز اول (ماده پایه) توزیع می شوند.

در بحث نانومواد، نانوکامپوزیت ها از جایگاه ویژه ای برخوردار هستند. حضور ذرات و الیاف در ساختار نانوکامپوزیت ها معمولاً باعث ایجاد استحکام در ماده ی پایه می شود. در واقع هنگامی که ذرات و یا الیاف درون یک ماده ی پایه توزیع شوند، نیروهای اعمال شده به کامپوزیت به طور یکنواختی به ذرات یا الیاف منتقل می شود. با توزیع مواد پرکننده درون ماده پایه خصوصیاتی نظیر استحکام، سختی، خواص تربیولوژیکی و تخلخل تغییر می کند. ماده ی پایه می تواند ذرات را به گونه ای از هم جدا نگه دارد که رشد ترک به تأخیر افتد. به علاوه اجزاء نانوکامپوزیت ها بر اثر برهمکنش سطحی بین ماده ی پایه و مواد پرکننده، از خواص بهتری برخوردار می شوند. نوع و میزان برهمکنش ها نقش مهمی در خواص مختلف نانوکامپوزیت ها همچون حلالیت، خواص نوری، خواص الکتریکی و مکانیکی آن ها دارد.

2. طبقه بندی نانوکامپوزیت ها

انواع نانوکامپوزیت را می توان بر اساس ماده پایه آن ها به شرح زیر طبقه بندی کرد:

1. نانوکامپوزیت های پایه پلیمری Polymer matrix nanocomposites (PMNCs)

2. نانوکامپوزیت های پایه سرامیکی Ceramic matrix nanocomposites (CMNCs)

3. نانوکامپوززیت های پایه فلزی Metal matrix nanocomposites (MMNCs)

در ادامه به بررسی خواص و کاربرد هر یک از این نانوکامپوزیت ها پرداخته می شود.

2.1. نانوکامپوزیت های پایه پلیمری

در بین نانوکامپوزیت ها بیشترین توجه به نانوکامپوزیت های پایه پلیمری معطوف است. یکی از دلایل گسترش نانوکامپوزیت های پلیمری، خواص بی نظیر مکانیکی، شیمیایی و فیزیکی آن است. نانوکامپوزیت های پلیمری عموماً دارای استحکام بالا، وزن کم، پایداری حرارتی بالا، رسانایی الکتریکی بالا و مقاومت شیمیایی بالایی هستند. تقویت پلیمرها با استفاده از مواد آلی و معدنی بسیار مرسوم می باشد. بر خلاف تقویت کننده های مرسوم که در مقیاس میکرون می باشند، در نانوکامپوزیت ها تقویت کننده ها ذراتی در ابعاد نانومتر می باشند. با افزودن درصد کمی از نانوذرات به یک پلیمر خالص، استحکام کششی، استحکام تسلیم و مدول یانگ افزایش چشمگیری می یابد. به عنوان مثال، با افزودن تنها 0.04 درصد حجمی میکا (یک نوع سیلیکات) با ابعاد 50 نانومتر به اپوکسی (Epoxy)، مدول یانگ این ماده 58 درصد افزایش خواهد یافت.

دلیل دوم توسعه نانوکامپوزیت های پایه پلیمری و افزایش تحقیقات در این زمینه، کشف نانولوله های کربنی در سال 1991 میلادی است. استحکام و خواص الکتریکی نانولوله های کربنی به طور قابل ملاحظه ای با نانولایه های گرافیت و دیگر مواد پرکننده تفاوت دارد. نانولوله های کربنی موجب رسانایی و استحکام فوق العاده ای در پلیمرها می شوند به طوری که کاربردهای حیرت انگیزی همچون آسانسور فضایی را برای آن می توان متصور شد. از نظر نظامی نیز فراهم کردن هدایت الکتریکی در پلیمرها فرصت های انقلابی را به وجود خواهد آورد. به عنوان مثال از پوسته های الکتریکی-مغناطیسی گرفته تا کامپوزیت های رسانای گرما و لباس های سربازان آینده!

این دسته از کامپوزیت ها به دلیل خواص منحصر به فردی که دارند به طور گسترده ای در صنایع خودرو، هوا-فضا و بسته بندی مواد غذایی گسترش یافته اند. از دیگر کاربردهای نانوکامپوزیت های پلیمری پوشش های مقاوم به سایش، پوشش های مقاوم به خوردگی، پلاستیک های رسانا، حسگرها، آسترهای مقاوم در دمای بالا و غشاهای جداسازی گازها و سیالات نفتی می باشند. به عنوان مثال می توان به نوعی غشاء نانوکامپوزیتی ساخته شده از یک نوع پلیمر و نانولایه های سیلیکا اشاره کرد که توسط محققان دانشگاه کارولینای شمالی  ساخته شده است. این غشاء توانایی فوق العاده ای در جداسازی مولکول های آلی از گازها دارد.

2.2. نانوکامپوزیت های پایه سرامیکی

به مواد (معمولاً جامد) ی که بخش عمده ی تشکیل دهنده آن ها غیرفلزی و غیرآلی باشد، سرامیک گفته می شود. سرامیک ها خواص بسیار خوبی نظیر مقاومت حرارتی بالا، پایداری شیمیایی خوب و استحکام مکانیکی مناسبی دارند، اما به دلیل پیوندهای یونی و کووالانس موجود در سرامیک ها چقرمگی شکست آن ها پایین است و تغییر شکل پلاستیک این مواد محدود می باشد. به منظور رفع این مشکل با اضافه کردن و جداسازی الیاف و ذرات مناسب، می توان چقرمگی شکست را بالا برد. اگر این تقویت کننده ها ابعاد نانومتری داشته باشند بالاترین چقرمگی شکست به دست می آید.

به طور مثال در شکل1 نانوکامپوزیت نیترید سیلیسیم حاوی نانولوله های کربنی چند دیواره، نشان داده شده است. برای ساخت این نانوکامپوزیت از پرس ایزواستاتیک گرم استفاده می شود. از خواص مکانیکی قابل توجه این نانوکامپوزیت ها می توان به استحکام خمشی و مدول الاستیک قابل توجه آن ها اشاره کرد.

نانوکامپوزیت های پایه سرامیکی
نانوکامپوزیت های پایه سرامیکی
شکل1

3.2. نانوکامپوزیت های پایه فلزی

کامپوزیت های پایه فلزی، کم وزن و سبک بوده و به علت استحکام و سختی بالا کاربردهای وسیعی در صنایع خودرو و هوا-فضا پیدا کرده اند. اما این کاربردها به لحاظ کم بودن قابلیت کشش در این کامپوزیت ها محدود شده است. تبدیل کامپوزیت به نانوکامپوزیت سبب افزایش استحکام و رفع محدودیت های مذکور می شود.

نانوکامپوزیت های پایه فلزی اصولاً مشابه روش های متالوژی پودر تولید می شوند. این نانوکامپوزیت ها کاربردهای متفاوتی دارند خصوصاً نانوکامپوزیت های پایه منیزیم که در سال های اخیر به دلیل چگالی کم، استحکام بالا، مقاومت به خزش بالا و پایداری حرارتی مناسب، گسترش چشمگیری داشته اند. نانوکامپوزیت های پایه منیزیم کاربردهای گسترده ای در صنایع هوایی و خودروسازی دارند.

نانوکامپوزیت های پایه فلزی حاوی نانولوله های کربنی نیز از اهمیت ویژه ای برخوردارند. نانولوله ها می توانند سبب افزایش و یا بهبود خواصی نظیر رسانایی، استحکام، مقاومت و .. در فلزات شوند.

3. نانوکامپوزیت و فردا

مهمترین تأثیر نانوکامپوزیت ها در آینده از طریق کاهش وزن خواهد بود. اخیراً کامپوزیت های نانوذره سیلیکاتی به بازار خودروها وارد شده اند. در سال 2001 هم جنرال موتور و هم تویوتا شروع تولید محصول با این مواد را اعلام کردند. مزیت این مواد استحکام و کاهش وزن است که مورد آخر صرفه جویی در سوخت را نیز به همراه خواهد داشت.

علاوه بر این نانوکامپوزیت ها به صنعت بسته بندی مواد غذایی نیز راه یافته اند تا سدی بزرگتر در برابر نفوذ گازها و کاهش فساد باشند. محققان معتقدند که افزودن دو درصد نانوذره رس به بسته بندی، 75 درصد تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن را کاهش می دهد که این امر به افزایش طول مدت نگهداری مواد غذایی کمک می کند. در مورد ضدباکتریهایی نظیر نانوذرات نقره، این نانوذرات از رشد عوامل زنده فاسده کننده مواد غذایی مانند باکتریها و قارچ ها جلوگیری می کنند.

خواص تعویق آتشگیری نانوکامپوزیت های حاوی نانوذرات سیلیکا، می تواند به خوبی مصارفی در سرویس خواب، پرده ها و محصولاتی از این دست پیدا کند.

 

مراجع:

1. H. Fischer,. “polymer nanocomposites fundamental research to specific applications”. Mater. Sci. Eng:C, 23 (2002) 763.

2. E. T. Thostenson, C. Li, T. W. Chou, “nanocomposites in context”, Composite Sci. Tech. 65 (2005) 491.

3. Bala’zsi, Z. Ko’nya, F. We’ber, L. P. Biro’ and P. Arato’, “preparation and characterization of carbon nanotube reinfarced silicon nitride composites”, Mater. Sci. Eng:C, 23 (2003) 1133.

4. فتح الله کریم زاده، احسان قاسمعلی، سامان سالمی زاده، "نانومواد؛ خواص، تولید و کاربرد"، جهاد دانشگاهی واحد صنعتی اصفهان، 1384

 

نویسنده: مریم ملک دار

 




طبقه بندی: کامپوزیت، نانو تکنولوژی،
برچسب ها: نانو، کامپوزیت، نانو کامپوزیت، پلیمر، خواص پلیمری، خواص،

تاریخ : شنبه 27 تیر 1394 | 11:19 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات


ساخت قوی‌ترین الیاف در جهان


با مخلوط كردن یك پلیمر با صفحه‌های اكسید گرافن احیاء شده (RGOF) و نانولوله‌های كربنی (CNTs) در طول فرآیند الكتروریسندگی، مستحكم‌ترین نخ پلیمری تاكنون، توسط محققان كره جنوبی ساخته شده است.


ادامه مطلب

طبقه بندی: اخبار پلیمری، کامپوزیت، خواص مکانیکی پلیمرها،
برچسب ها: الیاف، پلیمر، نانو، گرافن،

تاریخ : چهارشنبه 13 اسفند 1393 | 06:56 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات


نانوکامپوزیت های مقاوم در برابر سایش

نانوکامپوزیت های مقاوم در برابر سایش با قابلیت کاربرد در لنت ترمز انواع خودروها، هواپیماها و جنگنده ها در کشور طراحی و ساخته شد.

 

مجری این طرح مرتضی عطاریان در مصاحبه با پایگاه خبری کامپوزیت ایران افزود، این نانوکامپوزیت ها با زمینه فنولیک دارای کاربردهای گسترده ای در صنایع خودروسازی و دفاعی می باشد. در این پروژه انواع نانوکامپوزیت ها تقویت شده با ذرات TiO2 ، ZrO2 ، TiC و SiC ساخته شد و خواص مکانیکی، حرارتی و سایشی آن ها مورد بررسی دقیق قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان دهنده تقویت چشمگیر خواص مختلف بخصوص خواص سایشی نانوکامپوزیت نهایی بوده است. با توجه به زمینه فنولیک این نانوکامپوزیت که در ساخت انواع لنت ترمزها استفاده می شود، به سهولت قابلیت پیاده سازی در فرآیندهای ساخت صنعتی می باشد. نتایج این تحقیق در مجله Iranian Polymer Journal چاپ رسیده است. / پایگاه خبری کامپوزیت ایران


طبقه بندی: اطلاعات پلیمری، کاربرد مهندسی پلیمر، خواص مکانیکی پلیمرها، کامپوزیت،
برچسب ها: نانوکامپوزیت های مقاوم، نانوکامپوزیت های، کامپوزیت، نانو، لنت ترمز،

تاریخ : چهارشنبه 13 اسفند 1393 | 06:49 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات


آجرهای نانوکامپوزیتی، جایگزین آجرهای سیمانی

شرکت واترشید با استفاده از نانوذرات معدنی موفق به ساخت آجرهای سبکی بدون استفاده از سیمان شده است. تولید این آجرها می‌تواند رهایش گاز دی‌اکسید کربن را به محیط زیست کاهش دهد.

شرکت واترشید متریالز (Watershed Materials) اعلام کرد که موفق به دریافت فاز دوم حمایت SBIR از بنیاد ملی علوم آمریکا برای توسعه و تجاری‌سازی آجرهای بدون سیمان شده است. واترشید فاز اول این کار را اوایل سال جاری میلادی با موفقیت پشت‌سر گذاشته و با انگیزه بالا درصدد اتمام بخش تحقیق، توسعه و تجاری‌سازی در فاز دوم است.

این شرکت برای فاز دوم، حمایت مالی 740 هزار دلاری را برای تولید آجرهایی دریافت کرده که فاقد سیمان بوده و وزن بسیار کمی دارند. این آجرهای موسوم به ZeroBlock به زودی جایگزین بلوک‌های سنگین سیمانی می‌شوند.

هرساله میلیارد‌ها تن بلوک سیمانی تولید می‌شود که موجب رهایش میلیون‌ها تن دی اکسیدکربن به اتمسفر می‌شود. برای کاهش انتشار گاز دی اکسیدکربن، شرکت واترشید اقدام به کاهش مقدار کربن و استفاده از مواد قابل بازیافت در بلوک‌های سیمانی کرده است. پیش بینی شده تا سال 2015 این محصول وارد بازار شود.

این شرکت در تولید آجرهای جدید خود از نانوذرات معدنی استفاده کرده است. واترشید از پلیمریزاسیون طبیعی نانوآلومینوسیلیکات‌ها برای ایجاد پیوندها میان واحدهای سازنده استفاده کرده است. همچنین برای فشردن ترکیبات اولیه این آجرها، یک روش فشرده‌سازی هیدرولیکی جدید ابداع شده است تا بتواند واحدهای سازنده را متراکم کرده و آجر تولید نماید. با این فناوری جدید می‌توان انرژی مورد نیاز برای تولید آجر را تا 90 درصد کاهش داد.

دیوید ایستون مدیرعامل شرکت واترشید می‌گوید: «ما به دنبال ترکیب فناوری‌های قدیمی و جدید هستیم تا با این ادغام یکی از مشکلات بزرگ محیط‌زیست را رفع کنیم. در صورتی که بتوان از مواد مناسب برای ساخت آجر استفاده کرد این هدف دست‌یافتنی خواهد شد. ما با استفاده از فناوری‌ نانو موفق به حذف سیمانی شدیم که مسئول 6-7 درصد از گاز گلخانه‌ای تولید شده در جهان است. پتانسیل‌های کاربردی این ماده جدید ما را شگفت‌زده کرده است.»

شرکت واترشید متریالز در سال 2011 تأسیس شد و هدف آن ارائه فرمولاسیون جدیدی برای حذف سیمان از مصالح ساختمانی بود. مؤسس این شرکت، دیوید ایستون، 35 سال سابقه در حوزه ساختمان دارد.






طبقه بندی: کاربرد مهندسی پلیمر، اخبار پلیمری، نانو تکنولوژی،
برچسب ها: آجرهای نانوکامپوزیتی، نانو، پلیمر، کامپوزیت، واترشید، نانوآلومینوسیلیکات‌ها، ZeroBlock،

تاریخ : چهارشنبه 3 دی 1393 | 01:36 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

افزایش دوام دندان‌های کاشته شده در لثه با نانوکامپوزیت گرافنی


دو شرکت بریتانیایی با همکاری یکدیگر اقدام به طراحی و ساخت نانوکامپوزیت گرافنی نموده‌اند. این نانوکامپوزیت قرار است برای ساخت دندان‌های قابل کاشت در لثه استفاده شود.

شرکت تو‌دی‌تک (2DTech) با همکاری شرکت اوودنتال (Evodental) اقدام به طراحی و ساخت نانوکامپوزیت پلیمری مبتنی بر گرافن نموده‌اند. این دو شرکت برای این کار، از حمایت مالی 150 هزار پوندی شرکت اینوویت یوکی (InnovateUK) استفاده نموده‌اند. هدف اصلی این پروژه یک ساله، یافتن کامپوزیتی مقاوم مبتنی بر گرافن برای استفاده در کاشت دندان است به طوری که بتواند دوام زیادی داشته باشد.

صنعت دندان‌پزشکی به دنبال مواد مقاوم‌تر برای استفاده در پروتز دندان است، موادی که بتواند مقاومت بالایی در برابر شرایط پرفشار دندان‌ها داشته باشد. از سوی دیگر، سازندگان باید مطمئن باشند که این مواد موجب اثرات منفی بر بافت‌های آلی دهان نمی‌شود. تاکنون ترکیبات مختلفی مورد آزمایش قرار گرفته‌اند، اما بیشتر آن‌ها در کوتاه مدت دچار شکستگی شده یا واکنش آلرژی‌زا ایجاد نموده‌اند. بنابراین، برای استفاده در دهان مناسب نبوده‌اند.

پلی‌اتر‌اترکتون (PEEK) ماده‌ای است که برای ساخت ادوات کاشتنی در بدن استفاده می‌شود. این ماده به دلیل زیست‌سازگاری با بافت‌های بدن، موجب عکس‌العملی از سوی بدن نشده و درصورت ترکیب شدن با گرافن می‌تواند برای مصارف دندان‌پزشکی مناسب باشد. تجربه شرکت تودی‌‌تک در حوزه تولید و تعیین مشخصات گرافن و همچنین تجربه شرکت اوودنتال در حوزه دندان‌پزشکی موجب شده تا همکاری آن‌ها بتواند نانوپلاکت‌های گرافنی را با PEEK ادغام نماید. مسئولان این دو شرکت امیدوارند که ترکیب گرافن با این پلیمر موجب تولید نانوکامپوزیتی مستحکم برای مصارف دندان‌پزشکی شود.

پلیمر تقویت شده با گرافن می‌تواند مشکلات و نقص‌های ترکیبات مورد استفاده در پروتز دندان را رفع نماید. با این کار دوام ادوات به کار رفته در کاشت دندان افزایش یافته و تعداد جراحی‌های مورد نیاز برای ترمیم دندان کاهش می‌یابد. گرافن از نقطه نظر زیستی دارای طبیعت خنثی بوده و در عین حال شفاف است بنابراین ظاهر دندان‌ها را تغییر نمی‌دهد.

دندان‌های کاشته شده در لثه باید شرایط خاص دهان را تحمل نمایند. دمای نسبتاً بالا، رطوبت و سایش حاصل از مسواک زدن شرایط سختی را برای این دندان‌ها فراهم می‌نماید که احتمال آسیب مکانیکی آن‌ها را افزایش می‌دهد.


افزایش دوام دندان‌های کاشته شده در لثه با نانوکامپوزیت گرافنی

منبع: ستاد نانو




طبقه بندی: اخبار پلیمری، کاربرد مهندسی پلیمر،
برچسب ها: نانوکامپوزیت، نانو، نانوکامپوزیت پلیمری، پلیمر، دندان، گرافن، صنعتی قم،

تاریخ : چهارشنبه 3 دی 1393 | 01:11 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

دانشگاه صنعتی شریف: ساخت نانوکامپوزیتی با کاربرد در خطوط ریلی


محققان ایرانی موفق به ساخت نانوکامپوزیتی شدند که در برابر شرایط محیطی مختلف، خواص مکانیکی و مقاومتی مطلوبی دارد؛ از نتایج این طرح می‌توان برای ساخت قطعات عایق مورد استفاده در ساخت خطوط ریلی بهره گرفت.



ادامه مطلب

طبقه بندی: مطالب علمی، اطلاعات پلیمری، نانو تکنولوژی، کاربرد مهندسی پلیمر،
برچسب ها: نانوکامپوزیت، محققان ایرانی، دانشگاه صنعتی شریف، خطوط ریلی، پلیم، پلیمری، نانو،

تاریخ : جمعه 28 آذر 1393 | 02:10 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

پاکسازی محیط‌های آلوده به اورانیوم با «نانوذرات جاذب»

پژوهشگران دانشگاه زابل به منظور استخراج مقادیر کم اورانیوم از محیط‌های آبی، موفق به طراحی و تولید نوعی نانوذرات جاذب شدند که علاوه‌بر توانایی تشخیص غلظت‌های پایین اورانیوم در آب قادر است بالغ بر 94/5 درصد از اورانیوم را از محیط‌های مختلف استخراج کند.


پاکسازی محیط‌های آلوده به اورانیوم با «نانوذرات جاذب» محققان


ادامه مطلب

طبقه بندی: نانو تکنولوژی،
برچسب ها: دانشگاه زابل، نانوذرات جاذب، نانو، مواد اورانیومی، شیمی تجزیه، دستگاه طیف سنجی، جامد پلیمری،

تاریخ : سه شنبه 4 آذر 1393 | 08:37 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

چینش ساختار الیاف با فناوری نانو + تصاویر

محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در طرحی تحقیقاتی روش جدیدی ارائه داده‌اند که بر اساس تصویربرداری و پردازش سه بعدی، قادر به تعیین پارامترهای تخلخل و اندازه‌ی منافذ موجود در نانوالیاف‌هاست.


به کمک این روش می‌توان ساختار داخلی مواد الیافی را در سه بعد و بدون آسیب رساندن به آن تشخیص داد.


به ادامه مطلب مراجعه کنید...



ادامه مطلب

طبقه بندی: نانو تکنولوژی،
برچسب ها: نانو الیاف، نانو، محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، سه بعدی، ساختار الیاف، ساختار تخلخلی،

تاریخ : دوشنبه 3 آذر 1393 | 08:40 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

افزایش ظرفیت خط تولید ورق‌های نانولوله کربنی


نانوفایبرز اعلام کرد که ظرفیت خط تولید ورق‌های نانولوله‌ کربنی خود را افزایش داده است. این نانوورق‌ها کاربردهای متعددی در صنعت دارد.

تورتک نانوفایبرز (Tortech Nanofibres) یکی از شرکت‌های تابع شرکت پلاسان (Plasan)، اعلام کرد که ظرفیت خط تولید ورق‌های نانولوله‌های کربنی خود را افزایش داده است. این شرکت با اتمام فاز پایانی توسعه این خط تولید طی چند ماه آینده، ظرفیت خط تولید خود را سه برابر افزایش خواهد داد.

نکته کلیدی در تولید انبوه نانولوله‌های کربنی آن است که بتوان فرآیندی مناسب برای این کار طراحی کرد. با داشتن این فرآیند می‌توان محصولی منحصر به فرد با قیمت رقابت‌پذیر تولید و به بازار عرضه کرد.

مشتریان تورتک از ورق‌های نانولوله کربنی برای بهبود کیفیت محصولات خود استفاده می‌کنند. این نانوورق‌ها دارای مقاومت بالایی در برابر فشارهای مکانیکی بوده این درحالی است که هدایت الکتریکی آنها تحت فشار تغییری نمی‌کند.

تقاضا برای استفاده از ورق‌های نانولوله کربنی برای ساخت محافظ EMI رو به افزایش است. تورتک نشان داد این مواد در محدود فرکانسی 20 تا 20000 مگاهرتز می‌توانند درجه تضعیف 90 دسیبل داشته باشند که رقمی قابل مقایسه با آلومینیوم است. این نانوورق‌ها بسیار سبک بوده و قدرت پخش گرمای بالایی دارند.

یکی دیگر از کاربردهای ورق‌های نانولوله کربنی آن است که می‌توان از آنها برای تقلیل گرمای ایجاد شده توسط پرتوهای مادون قرمز استفاده کرد. در صورتی که دمای 450 درجه در یک سوی این نانوورق‌ با ضخامت 50 میکرون اعمال شود، در سوی دیگر آن اثری از گرما نخواهد بود، ورقی که وزن آن در حدود 10 گرم بر متر مربع است. از چنین ویژگی‌هایی می‌توان برای ساخت قطعات خودرو یا هواپیما استفاده کرد.

زمانی که از این نانوورق در ساخت کامپوزیت استفاده شود می‌تواند استحکام و سختی آن را افزایش دهد. کامپوزیت حاوی ورق نانولوله کربنی می‌تواند استحکامی دو برابر نسبت به حالت عادی داشته باشد. خواص ماده‌ای که تورتک ساخته می‌تواند موجب بهبود محصولات موجود در بازار شود.

تورتک با همکاری پلاسان و شرکت کیو-فلو (Q-Flo) اقدام به طراحی و ساخت این نانوورق‌ها کرده است.


افزایش ظرفیت خط تولید ورق‌های نانولوله کربنی

منبع: ستاد نانو




طبقه بندی: نانو تکنولوژی،
برچسب ها: نانو لوله های کربنی، نانو لوله، نانو، ورق نانو لوله، کامپوزیت، خط تولید، پلیمر،

تاریخ : دوشنبه 3 آذر 1393 | 12:44 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

 تولید نانوکاتالیست کاهنده آلاینده‌های ناشی از موتور‌های دیزل              


محققان کشورمان با بهره‌گیری از فناوری نانو موفق به ساخت نانوکاتالیستی شدند که توزیع پذیری و پایداری بسیار بالایی در سوخت موتورهای دیزلی دارد؛ این محصول سبب کاهش همزمان تمامی آلاینده‌ها، کاهش مصرف سوخت و افزایش توان وگشتاور موتور می‌شود، علاوه‌ بر این به دلیل همگن شدن در سوخت، آسیبی به سیستم‌های سوخت رسانی خودرو وارد نمی‌کند.



ادامه مطلب

طبقه بندی: نانو تکنولوژی،
برچسب ها: نانوکاتالیست، آلاینده‌های، موتور‌های دیزل، همگن، سیستم‌های سوخت، نانو، گازوئیل،

تاریخ : سه شنبه 27 آبان 1393 | 11:20 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 2 :: 1 2
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.