تبلیغات
Polymer Science and Engineering - مطالب خواص طبیعی پلیمرها
نانو پلیمرهای زیست تخریب پذیر -کیتوزان سیستمی دارو رسان

شرکت در آزمون
کیتوزان بدلیل ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی بی نظیراش، انگیزه های بسیاری را برای توسعه سالم و موثر سیستم دارورسانی برانگیخته است. گروههای هیدروکسیل وآمین نوع اول واقع شده بر بدنه کیتوزان، اجازه اصلاح شیمیایی برای کنترل خواص فیزیکی را می دهد. وقتی که جزء آبگریز با مولکول کیتوزان مزدوج شود، ترکیب دوگانه دوست ایجادشده ممکن است نانوذرات خودتجمع تشکیل دهد که قادر به کپسوله کردن دارو وتحویل آن به ناحیه هدف، است. اتصال شیمیایی دارو به کیتوزان از طریق گروههای عاملی می تواند پیش داروهای سودمندی تولید کند. براساس آنچه که در ادامه خواهیم خواند از این پلیمر طبیعی درتحویل داروهای مختلف استفاده می شود.

1- مقدمه
کشف و توسعه یک داروی جدید شامل مراحلی با چالش های عظیم، پرزحمت و پرهزینه است. مراحل توسعه هر داروی جدید به طور متوسط ۱۵ سال با قیمت تخمینی حدودا 802 میلیون دلار آمریکاست و این قیمت با سرعت سالیانه 4.7 % بیش از ارزش تورم عمومی، افزایش می یابد. بیشتر داروها در فاز کلینیکی بدلیل نداشتن توانایی دستیابی به ناحیه عمل هدف، رد می شوند. مقدار عمده ای از داروهای استفاده شده در بافتها و اندامهای نرمال تخریب می شوند که اغلب منجر به اثرات جانبی شدیدی می شود. دستاورد موثر برای غلبه بر این مشکلات توسعه سیستمهای دارورسان هدفمند است که داروها یا عاملهای زیست فعال را در ناحیه عمل مدنظر، آزاد می کنند. این امر می تواند اطمینان بیمار و بازده درمانی عاملهای درمانی را از طریق بهبود فارماکوسنتیک و توزیع زیستی، افزایش دهد. ایده توسعه دارویی که به طور گزینشی به سلولهای بیمار آسیب رساند بدون اینکه آسیبی به سلولهای سالم وارد کند، در تقریبا یک قرن پیش و توسطPaul Ehrlich پیشنهاد شد. او داروی فرضی اش را " گلوله جادویی" نامید. بنابراین در طی چندین دهه گذشته بسیاری از محققان توجه خود را به توسعه داروهای ایده ال که به طور اختصاصی ناحیه عمل را هدف قراردهند، معطوف کردند. سیستم دارورسان هدفمند شامل سه جزء است: عامل درمانی، جزء هدفدار و سیستم حامل. گستره عظیمی از مواد مثل پلیمرهای طبیعی یا ساخته شده، لیپیدها، سورفاکتانتها و دندریمرها به عنوان حامل به کارگرفته شده اند. در میان آنها پلی ساکاریدها بدلیل ویژگیهای فیزیکی و بیولوژیکی برجسته شان، مورد توجه گسترده ای قرارگرفته اند. کیتوزان یک آمینو پلی ساکارید خطی ترکیبی از رابطهای به طورتصادفی پراکنده شده (۴→۱) واحدهای D-گلوکزآمین و N-استیل-D-گلوکزآمین است. کیتوزان توسط داستیلاسیون کیتین ( پلی ساکارید طبیعی و فراوان موجود در اسکلت خارجی سخت پوستانی همچون خرچنگ و میگو)، تهیه می شود. این پلی ساکارید کاتیونی به دلیل دسترس پذیری فراوان، چسبندگی بی نظیر، خواص دارویی مناسب و دیگرخواص سودمند بیولوژیکی مثل زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری، عدم سمیت و تحریک کم سیستم ایمنی، در موارد بیوپزشکی و داروی مورد توجه گسترده قرارگرفته است. خواص فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی کیتوزان به شدت توسط وزن مولکولی و درجه داستیلاسیون، تحت تاثیر قرار می گیرد. حضور گروههای عاملی واکنش پذیر در کیتوزان فرصتهای عظیمی برای اصلاح شیمیایی ایجاد می کند که طیف گسترده ای از مشتقات را نظیر N,N,N- تری متیل کیتوزان، کربوکسی الکیل کیتوزان، کیتوزان گوگرد دارشده،کیتوزانهای تعدبل کننده اسید صفرا و کیتوزانهای با رابطهای سیکلودکسترین را در بر می گیرد. این مشتقات کیتوزان برای بهبود خواص ویژه کیتوزانهای طبیعی طراحی شده اند. برای مثال، گوگرددارکردن کیتوزان به طورقابل توجهی ویژگیهای چسبندگی مخاطی آن را به دلیل تشکیل پیوندهای دی سولفیدی با گلیکوپروتئینهای مخاطی غنی از سیستئین، بهبود می بخشد. اصلاح شیمیایی کیتوزان آبدوستی آنها را آشکار می کند که خصلت مهمی برای تشکیل نانوذرات خود تجمع است و به طور ذاتی برای کاربردهای دارورسانی مناسب است. حفره های آبگریز می توانند به عنوان انبار یا میکرو محفظه برای مواد زیست فعال گوناگون عمل کنند. نانوذرات به دلیل ابعاد کوچکشان می توانند از طریق تزریق های درون وریدی برای دارورسانی هدفمند بکارگرفته شوند. اتصال اجزاء هدفدار به سطح نانوذرات بارگیری شده با دارو، می تواند بازده درمانی دارو را بهبود بخشد (شکل ۱). کیتوزان به فراوانی به عنوان سیستم دارو رسان برای داروهای با وزن مولکولی کم، پپتیدها یا ژن، مورد استفاده قرارگرفته است[۱].

filereader.php?p1=main_ec6ef230f1828039e

شکل1-پلیمر کیتوزان اصلاح سطح شده با اجزاء آبگریز



جدول1- مشتقات آبدوست کیتوزان در دارورسانی
filereader.php?p1=main_1d665b9b1467944c1





ادامه مطلب

طبقه بندی: پلاستیک ها، نانو تکنولوژی، خواص طبیعی پلیمرها،
برچسب ها: نانوذرات کیتوزان، نانو، ذرات، نانو پلیمرهای زیست تخریب پذیر، زیست تخریب پذیر، کیتوزان،

تاریخ : شنبه 11 مهر 1394 | 09:49 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات


ساخت نانو الیاف گیاهی برای درمان زخم های دیابتی در دانشگاه امیر کبیر

پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق به تولید داربست های نانو ساختار زیستی از زیست پلیمر گیاه کتیرا برای ترمیم زخم های دیابتی و بیماری های پریودنتال لثه شدند.
 دانش آموخته دکترای مهندسی شیمی نساجی و پژوهشگر طرح تولید نانو الیاف گیاهی برای درمان زخم های دیابتی، ارزانی، در دسترس بودن انواع گونه های مختلف کتیرا در ایران، ویژگی های ضد میکروبی و زیستی مناسب کتیرا و گستردگی تولید نانوالیاف تولید شده را از مزایای این درمانگر عنوان کرد.
دکتر مرضیه رنجبر محمدی افزود: از گیاه کتیرا که جزو پلیمرهای طبیعی بومی و قابل کشت در ایران به شمار می رود، بیشتر برای تولید ژل یا پمادهای ترمیم زخم های برشی یا سوختگی استفاده شده است ولی در این طرح برای نخستین بار تولید نوعی نانولیف به عنوان داربست سلولی مورد توجه قرار گرفت.

وی هدف از اجرای این طرح را ساخت داربست سلولی به منظور شناسایی قابلیت استفاده از پلیمر پلی ساکاریدی کتیرا به شکل نانولیف در ترمیم زخم های عمیق دیابتی ذکر کرد.


به گفته رنجبر، در این طرح کتیرا به همراه برخی پلیمرهای مصنوعی دیگر با استفاده از روش الکتروریسی، که طی آن با ایجاد میدان الکتریکی الیافی با قطر نانومتر از محلول پلیمری به دست می آید، تبدیل به نانولیف شده و پس از آن با اعمال متغیرهای متفاوت و اضافه کردن پلیمرهای مختلف اشکال گوناگونی از بی بافت ها به شکل نانوالیاف با جهت گیری تصادفی و نانوالیاف پوسته مغزی به منظور کاربردهای مختلف به دست آمده و در نهایت با بهینه سازی پارامترهای مختلف، نانوالیاف مورد نظر تهیه شده است.

وی نسبت زیاد سطح به حجم، ساختار سه بعدی و متخلخل و شباهت بسیار زیاد این بی بافت ها به ساختار ماتریکس خارج سلولی طبیعی بدن را به عنوان ویژگی های منحصر به فرد نانوالیاف به دست آمده در این طرح پژوهشی معرفی کرد و گفت: با توجه به میزان بالای جراحات پوستی، نیاز به جایگزین‎های پوستی متناسب با نوع زخم ضروری است.

رنجبر با بیان اینکه این عوامل زمینه تحقیقات گسترده در معرفی فرآورده‎های پوستی جدید با زیست مواد مناسب برای درمان این آسیب‎های پوستی را فراهم کرده است، تصریح کرد: یکی از کاربردهای تایید شده این محصول برای ترمیم سریع زخم های دیابتی است که روند ترمیم آنها کند است، علاوه بر اینکه به علت قابلیت رهایش کنترل شده دارو در آنها، با اضافه کردن دارویی همانند کورکومین، امکان کاهش قند خون بیمار هم وجود دارد.

وی درباره آزمون های انجام گرفته با کتیرای نانولیفی شده نیز اظهار داشت: چهار نوع نانولیف مخلوط با ترکیبات متفاوتی متشکل از کتیرا و پلیمرهای مصنوعی مختلف همانند پلی کاپرولاکتن تهیه شده و با همکاری مرکز قلب تهران و دانشگاه علوم پزشکی ایران جهت کاربرد در ترمیم زخم های برشی تمام عمق در موش های دیابتی شده مورد استفاده قرار گرفت.

این محقق جوان بیان داشت: داربست های تولید شده به دوشکل بدون سلول و با سلول در پشت موش هایی دارای زخم تمام عمق که دارای میزان قند خون بالاتر از mg/dl 450 بودند برای ترمیم زخم به کار برده شد و سپس روند ترمیم زخم به دو صورت ماکروسکوپی و میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفت.

وی افزود: مطالعات ما نشان داد که در نمونه زخم هایی که از داربست های حاوی کتیرا با ترکیبات مختلف استفاده شد، به دلیل قابلیت جذب ترشحات چرکی، نفوذپذیری نسبت به اکسیژن و کنترل رطوبت، ویژگی های مناسب کتیرا و خصوصیات ساختاری نانوالیاف تهیه شده، روند ترمیم سریع تر بود به گونه ای که در روز 15 برای این نمونه ها زخم کاملا بسته و ترمیم کامل شد ولی در این مدت در نمونه های کنترل هنوز زخم بسته نشده بود.

رنجبر تاکید کرد: نانوالیاف تهیه شده در این طرح، ساختاری شبیه به پوست بدن داشته و از زیست تخریب پذیری مناسبی برخوردار است.

وی همچنین به برخی محصولات دیگر تهیه شده از کتیرا و کاربردهای این محصول از جمله استفاده در زخم های بستر برای تسریع در تشکیل بافت جوانه گوشتی، فازهای تجدید، تکثیر و همچنین افزایش میزان کلاژن سازی در محل زخم، اشاره کرد.

رنجبیر خاطرنشان کرد: با در نظر گرفتن هزینه های تجاری سازی محصول، و قیمت بسیار مناسب ماده اولیه استفاده شده در مقایسه با زیست مواد طبیعی دیگر به نظر می رسد تولید و رساندن آن به دست مصرف کننده دارای توجیه بوده و می تواند گامی مهم در راستای بهبود زخم هایی چون زخم های دیابتی، زخم بستر، سایرجراحت های پوستی و همچنین ترمیم بافت عصب باشد.

این طرح در مقطع دکترای مهندسی نساجی با عنوان 'ساخت داربست های بیولوژیکی نوین نانوساختار بر پایه کتیرا به منظور کاربرد در مهندسی بافت' با راهنمایی دکتر هژیر بهرامی و مشاوره پرفسور محمد تقی جغتایی و پرفسور سیرام راما کریشنا انجام گرفته و تاکنون از نتایج آن سه مقاله ISI منتشر شده است.
وی افزود: با کاربرد چنین سامانه ای، بیمار تنها یک بار برای وارد کردن وسیله به داخل پاکت پریودنتال به متخصص مراجعه کرده و نیازی به خارج کردن وسیله نیست که همین امر سبب صرفه جویی در هزینه و زمان شده و مطلوبیت کاربرد وسیله را تا حد زیادی افزایش می دهد.

منبع
ایران اکونومیست


طبقه بندی: خواص طبیعی پلیمرها، اخبار پلیمری،
برچسب ها: ساخت نانو الیاف گیاهی، نانو، پلیمر، طبیعی،

تاریخ : پنجشنبه 26 شهریور 1394 | 02:11 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
پلاستیک های زیستی

اطرافمان انباشته از پلاستیک شده است. هر کاری که انجام می دهیم و هر محصولی را که مصرف می کنیم ، از غذایی که می خوریم تا لوازم برقی به نحوی با پلاستیک سرو کار داشته و حداقل در بسته بندی آن از این مواد استفاده شده است.

در کشوری مثل استرالیا سالانه حدود یک میلیون تن پلاستیک تولید می شود که 40 درصد آن صرف مصارف داخلی می گردد. در همین کشور هر ساله حدود 6 میلیون بسته یا کیسه پلاستیکی مصرف می شود.

گرچه بسته بندی پلاستیکی با قیمتی نازل امکان حفاظت عالی از محصولات مختلف خصوصاً مواد غذایی را فراهم می کند ولی متاسفانه معضل بزرگ زیست محیطی حاصل از آن گریبان گیر بشریت شده است. اکثر پلاستیک های معمول در بازار از فرآورده های نفتی و ذغال سنگ تولید شده و غیر قابل بازگشت به محیط هستند و تجزیه آن ها و برگشت به محیط چند هزار سال طول می کشد.

به منظور رفع این مشکل ، محققان علوم زیستی در پی تولید پلاستیک های زیست تخریب پذیر از منابع تجدید شونده مثل ریزسازواره ها و گیاهان می باشند.

واژه زیست تخریب پذیر یا Biodegradable به معنی موادی است که به سادگی توسط فعالیت موجودات زنده به زیر واحدهای سازنده خود تجزیه شده و بنابراین در محیط باقی نمی مانند.

استانداردهای متعددی برای تعیین زیست تخریب پذیری یک محصول وجود دارد که عمدتاً به تجزیه 60 تا 90 درصد از محصول در مدت دو تا شش ماه محدود می گردد. این استاندارد در کشورهای مختلف متفاوت است.

اما دلیل اصلی زیست تخریب پذیر نبودن پلاستیک های معمول ، طویل بودن طول مولکول پلیمر و پیوند قوی بین مونومرهای آن بوده که تجزیه آن را توسط موجودات تجزیه کننده با مشکل مواجه می کند.

با این حال تولید پلاستیک ها با استفاده از منابع طبیعی مختلف ، باعث سهولت تجزیه آن ها توسط تجزیه کنندگان طبیعی می گردد. برای این منظور و با هدف داشتن صنعتی در خدمت توسعه پایدار و حفظ زیست بوم های طبیعی ، تولید نسل جدیدی از مواد اولیه مورد نیاز صنعت بر اساس فرآیندهای طبیعی در دستور کار بسیاری از کشورهای پیشرفته قرار گرفته است.

به طور مثال دولت امریکا طی برنامه ای بنا داشت تا سال 2010 ، تولید مواد زیستی را با استفاده از کشاورزی و با بهره برداری از انرژی خورشید با درآمد تقریبی 15 تا 20 میلیارد دلار انجام دهد.

در این بین تولید پلیمرهای زیستی جایگاه خاصی دارند. تولید اینگونه پلیمرها توسط طیف وسیعی از موجودات زنده مثل گیاهان، جانوران و باکتری ها صورت می گیرد. چون این مواد اساس طبیعی دارند، بنابراین توسط سایر موجودات نیز مورد مصرف قرار می گیرند و تجزیه کنندگان از جمله مهم ترین این موجودات زنده در موضوع مورد بحث ما می باشند.

برای بهره برداری از این پلیمرها در صنعت دو موضوع باید مورد توجه قرار گیرد:

الف) دید محیط زیستی: این مواد باید سریعاً در محیط مورد تجزیه قرار گیرند، بافت خاک را بر هم نزنند و به راحتی با برنامه های مدیریت زباله و بازیافت مواد از محیط خارج شوند.

ب) دید صنعتی: این مواد باید خصوصیات مورد انتظار صنعت را از جمله دوام و کارایی را داشته باشند و از همه مهم تر ، پس از برابری یا بهبود کیفیت نسبت به مواد معمول ، قیمت تمام شده مناسبی داشته باشند.

در هر دو بخش ، مخصوصاً بخش دوم ، استفاده از مهندسی تولید مواد برای دستیابی به اهداف مورد انتظار ضروری است.

همان طور که ذکر شد ، تولید پلیمرهای تجدید شونده با بهره برداری از کشاورزی ، یکی از روش های تولید صنعتی پایدار می باشد. برای این منظور دو روش اصلی وجود دارد:

نخست استخراج مستقیم پلیمرها از توده زیستی گیاه می باشد. پلیمرهایی که از این روش تولید می شوند عمدتاً شامل سلولز ، نشاسته ، انواع پروتئین ها ، فیبرها و چربی های گیاهی می باشند که به عنوان شالوده مواد پلیمری و محصولات طبیعی کاربرد دارند.

دسته دیگر موادی هستند که پس از انجام فرآیندهایی مانند تخمیر و هیدرولیز می توانند به عنوان مونومر پلیمرهای مورد نیاز صنعت استفاده شوند. مونومرهای زیستی هم چنین می توانند توسط موجودات زنده نیز به پلیمر تبدیل شوند که مثال بارز آن پلی هیدروکسی آلکانوات ها می باشند.

باکتری ها از جمله موجوداتی هستند که این دسته از مواد را به صورت گرانول هایی در پیکره سلولی خود تولید می کنند. این باکتری به سهولت در محیط کشت رشد داده شده و محصول آن برداشت می شود.

رهیافت دیگر جداسازی ژن های درگیر در این فرآیند و انتقال آن به گیاهان می باشد که پروژه هایی در این زمینه از جمله انتقال ژن های باکتریایی تولید PHA به ذرت انجام شده است.

نکته ای که نباید از نظر دور داشت این است که علی رغم قیمت بالاتر تولید پلاستیک های زیست تخریب پذیر، چه بسا قیمت واقعی آنها بسیار کمتر از پلاستیک های سنتی باشد ؛ چرا که بهای تخریب محیط زیست و هزینه بازیافت پس از تولید هیچ گاه مورد محاسبه قرار نمی گیرد.

PHA

پلاستیک های زیست تخریب پذیر PHA:

تقریباً تمامی پلاستیک های معمول در بازار از محصولات پتروشیمی که غیر قابل برگشت به محیط می باشند ، به دست می آیند. راه حل جای گزین برای این منظور ، بهره برداری از باکتری های خاکزی مانند Ralstonia eutrophus می باشد که تا 80 درصد از توده زیستی خود قادر به انباشتن پلیمرهای غیر سمی و تجزیه پذیر پلی هیدروکسی آلکانوات (PHA) هستند.

PHA ها عموماً از زیرواحد بتاهیدروکسی آلکانوات و به واسطه مسیری ساده با 3 آنزیم از استیل-کوآنزیم A ساخته شده و معروف ترین آنها پلی هیدروکسی بوتیرات (PHB) می باشد.

در خلال دهه 80 میلادی شرکت انگلیسی  ICI فرآیند تخمیری را طراحی و اجرا کرد که از آن طریق PHB و سایر PHA ها را با استفاده از کشت E.coli تراریخته که ژن های تولید PHA را از باکتری های تولید کننده این پلیمرهای دریافت کرده بود ، تولید می کرد. متاسفانه هزینه تولید این پلاستیک های زیست تخریب پذیر ، تقریباً 10 برابر هزینه تولید پلاستیک های معمولی بود.

با وجود مزایای بی شمار زیست محیطی این پلاستیک ها مثل تجزیه کامل آن ها در خاک طی چند ماه ، هزینه بالای تولید آن ها ، باعث اقتصادی نبودن تولید تجارتی در مقیاس صنعتی بود.

با این وجود بازار کوچک و پرسودی برای این محصولات ایجاد شد و از پلاستیک های زیست تخریب پذیر برای ساخت بافت های مصنوعی بهره برداری گردید. با وارد کردن این پلاستیک ها در بدن ، آن ها به تدریج تجزیه شده و بدن بافت طبیعی را در قالب پلاستیک وارد شده دوباره سازی می کند. در این کاربرد تخصصی پزشکی ، قیمت این گونه محصولات زیستی قابل مقایسه با کاربردهای کم ارزش اقتصادی پلاستیک در صنایع اسباب بازی ، تولید خودکار و کیف نمی باشد.

هزینه تولید PHA ها با تولید آن ها در گیاهان تراریخته و کشت وسیع در زمین های کشاورزی ، به نحو قابل ملاحظه ای کاهش خواهد یافت. این موضوع باعث شد که شرکت مونسانتو در اواسط دهه 90 میلادی امتیاز تولید PHA را از شرکت ICI کسب نماید و به انتقال ژن های باکتری به گیاه منداب بپردازد. مهیا کردن شرایط برای تجمع PHA ها در پلاستید به جای سیتوسل ، امکان برداشت محصول پلیمری را از برگ و دانه ایجاد کرد.

مهم ترین مشکل لاینحل باقی مانده در بخش فنی این پروژه ، نحوه استخراج این پلیمر از بافت های گیاهی با روشی کم هزینه و کارآمد می باشد.

مشکل دیگر در زمینه PHB می باشد که در حقیقت مهم ترین گروه از PHA ها بوده ولی متاسفانه شکننده بوده و در نتیجه برای بسیاری از کاربردها مناسب نمی باشد. بهترین پلاستیک های زیست تخریب پذیر ، کوپلیمرهای پلی هیدروکسی بوتیرات با سایر PHA ها مثل پلی هیدروکسی والرات می باشند. تولید این گونه کوپلیمرها در گیاهان تراریخت بسیار سخت تر از تولید پلیمرهای تک مونومر می باشد. در سال 2001 این مشکلات به همراه مسایل مالی شرکت مونسانتو باعث شد تا این شرکت ، امتیاز تولید PHA تراریخت را به شرکت Metabolix واگذار کند.

شرکت Metabolix در قالب یک پروژه مشارکتی با وزارت انرژی آمریکا به ارزش تقریبی 8/14 میلیون دلار، برای تولید PHA در گیاهان تراریخته تا پایان دهه 2010 میلادی تلاش می کند.

گروه های دیگری نیز برای تولید PHA در گیاهانی مثل نخل روغنی تلاش می کنند. باید منتظر بود تا سرانجام شاهد تولید اقتصادی این محصولات دوستدار محیط زیست در آینده ای نزدیک بود.

منبع: دانشنامه رشد




طبقه بندی: اطلاعات پلیمری، کاربرد مهندسی پلیمر، خواص طبیعی پلیمرها،
برچسب ها: پلاستیک های زیستی، پلیمر، پلاستیک،

تاریخ : جمعه 15 اسفند 1393 | 11:20 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات

ساخت داربست‌های پلیمری در حوزه‌ مهندسی بافت

محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در یک طرح تحقیقاتی، موفق به ساخت داربست‌های پلیمری قابل استفاده در حوزه‌ مهندسی بافت شدند. این داربست که به منظور ترمیم استخوان‌های آسیب دیده ساخته شده است، توانایی حمل و رها سازی کنترل شده‌ دارو را نیز دارد.

به نقل از پایگاه اینترنتی ستاد نانو، به گفته‌ کتایون ناظمی، کارشناس ارشد مهندسی پزشکی و مجری طرح، هدف از ساخت این داربست‌ها بکارگیری آن به منظور ترمیم استخوان آسیب دیده و همچنین رها سازی داروهای آنتی بیوتیک و ضدالتهاب قرار گرفته شده بر روی داربست به صورت موضعی بوده است.

این داربست‌ها حاوی نانوذرات PLGA است که اندازه آن‌ها در محدوده‌ 100 نانومتر گزارش شده است. نکته جالب در استفاده از این نانوذرات این است که قادرند به عنوان حامل‌های دارو عمل کرده و موجب رها سازی آن در مکان مورد نظر شوند. با رها سازی دارو به صورت موضعی، دیگر کل بافت بدن درگیر نشده و باعث کاهش آثار جانبی داروی مورد استفاده می‌شود. این ویژگی همچنین بازده بهتر داروی مورد استفاده را در پی دارد.

ناظمی نتایج به دست آمده از این تحقیقات را این‌ گونه عنوان کرد: داربست‌های تهیه شده دارای تخلخل مناسب و به هم پیوسته هستند. علاوه بر این نانو ذرات کروی PLGA به طور همگن در بستر پلیمری آن‌ها پخش شده‌اند که موجب رها سازی کنترل شده‌ دارو می‌شود. البته باید در نظر داشت که استحکام این داربست‌ها پایین است. بنابراین تنها برای مناطقی از استخوان که تحت بار نیستند، قابل کاربرد خواهند بود.



ادامه مطلب

طبقه بندی: اطلاعات پلیمری، خواص طبیعی پلیمرها، کاربرد مهندسی پلیمر،
برچسب ها: دانشگاه صنعتی امیرکبیر، پلیمر، بافت، داربست، مهندسی بافت، داربست‌های پلیمری، بستر پلیمری،

تاریخ : جمعه 28 آذر 1393 | 02:28 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
استخراج کیتوسان از منبع قارچی در تخمیر حالت جامداستخراج کیتوسان از منبع قارچی در تخمیر حالت جامد
کیتوسان قارچی زیست پلیمری ارزشمند و دارای خواص ویژه ای است که تولید آن در تخمیر حالت جامد از قارچ ها به عنوان روشی جدید مطرح است. در این پژوهش، با رشد گونه های قارچ آسپرژیلوس نایجر روی کنجاله سویا، پنبه دانه، ذرت و کلزا به عنوان سوبسترای جامد دارای نیتروژن، توانایی تولید کیتوسان و اثر درصد نیتروژن، گونه قارچی و رطوبت سوبسترای جامد در مقدار تولید بررسی شد. 
در تمام گونه های آسپرژیلوس نایجر (PTCC) با کدهای ۵۰۱۲، ۵۰۱۰ و ۵۱۰۳، مقدار کیتوسان در روز چهارم به طور میانگین (برای رطوبت تقریبی ۳۶ درصد و ۶.۴= pH در مورد دو سوبسترای پنبه دانه و سویا) تقریبا (kg ماده خشک/g) ۱۲.۶۹۱ بدست آمد. از گونه ۵۰۱۲ در محیط کنجاله سویا با رطوبت تقریبی ۳۷ درصد در روز دوازدهم، مقدار (kg ماده خشک/g) ۱۷.۰۵۳ و در گونه ۵۰۱۰ در محیط کنجاله پنبه دانه در روز هشتم، (kg ماده خشک/g) ۱۷.۹۷ کیتوسان استخراج شد.



طبقه بندی: خواص طبیعی پلیمرها،
برچسب ها: ستخراج کیتوسان، قارچ، پلیمر، دانشگاه صنعتی قم، تخمیر،

تاریخ : یکشنبه 16 آذر 1393 | 08:48 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
تاریخ : سه شنبه 4 آذر 1393 | 09:00 ب.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
کتاب خواص طبیعی پلیمرها

 معمولا این درس برای رشته پلیمر در ترم 5 ارایه میشه و 2 واحدی میباشد.









دانلود  کتاب  پرکاربرد  خواص طبیعی پلیمرها :



طبقه بندی: خواص طبیعی پلیمرها،
برچسب ها: کتاب، خواص طبیعی پلیمرها، پلیمرها، پلیمر، درس، رشته، طبیعی،

تاریخ : چهارشنبه 21 آبان 1393 | 03:00 ق.ظ | نویسنده : Arash Sadeghi | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.